روستابازار؛ حلقهی گمشده در زنجیرهی اقتصاد شهرستان تکاب
✍محمد علی خالق نژاد ،نویسنده و فعال مطبوعاتی
توسعهی اقتصادی یک شهر؛روستا یا منطقه، تنها با احداث جاده و زیرساختهای سخت آغاز نمیشود، بلکه مقوله مهم توسعه در گروِ ایجاد بسترهای منظم برای جریان یافتنِ ثروت و کالا است.
در این میان، مفهوم «روستابازار» به عنوان پل ارتباطی میان تولیدکننده و مصرفکننده، نقشی تعیینکننده در پویایی اقتصاد روستایی ایفا میکند. اما در شهرستان تکاب، ما با یک خلأ بزرگ و دردناک روبرو هستیم: نبودِ بستری منظم برای عرضه محصولات روستایی.
روستا بازار و بازارچههای محلی، فرصتهای بینظیری برای توسعه اقتصاد روستایی و فروش مستقیم محصولات کشاورزی و صنایع دستی و حذف واسطه ها را برای عموم مردم فراهم میکنند. با ایجاد روستا بازار ها، کشاورزان و تولیدکنندگان محلی میتوانند محصولات خود را بدون واسطه و با قیمت مناسب به دست مصرفکنندگان برسانند و در عین حال، مسیر توزیع کالاها بهینه میشود. همچنین مصرف کننده هم می تواند نیاز خودش را به طور مستقیم و با قیمت کمتر تهیه کند.
روستا بازار در ایران برای حمایت از تولیدکنندگان روستایی ایجاد شده است تا محصولات کشاورزی، صنایع دستی و تولیدات خانگی به شکل مستقیم و بدون واسطه به دست مصرفکنندگان برسد. که 《مع الاسف باید گفت جای آن در شهرستان تکاب خالی است !!!!》
این شبکه توزیع محلی نه تنها فروش محصولات را برای کشاورزان آسانتر میکند، بلکه با کاهش واسطهها، قیمتها برای خریداران منصفانهتر و مسیر عرضه کالا بهینه میگردد.
این روزها مشاهدهی منظرهی عرضه محصولات و میوهجات روستائیان یلقون آغاج وچند روستای اطراف در پرتردد ترین نقطه شهر ( تقاطع خیابان امام خمینی (ره ) وخیابان معلم روبروی بانک سپه تا سر خیابان انصار نه تنها یک چالش ترافیکی و بصری است، بلکه نشانهای از یک بحران اقتصادی و اجتماعی می باشد . روستاییانِ زحمتکشی که با دستهای پینه بسته خود، خاک و میوه میآفرینند، اکنون ناچارند در میان شلوغی، تجمع فروشندگان و خریداران و در پرتردد ترین نقطه شهر که جنب گلزار مطهر شهدا نیز می باشد به عرضه محصولات تولیدی خود که ماحصل یکسال زحمات طاقت فرسایشان می باشد بپردازند.
نگارنده سطور که هرروز شاهد تجمع روستاییان وخریداران می باشد معتقداست که این وضعیت دو آسیب بزرگ بَصَری به جامعه شهری وارد میکند:
اول: آسیب به منظر شهری و شهرنشینی؛ که ایجاد ترافیک، آشفتگی بَصَری و منظرهای نامناسب از شهر به شهروندان و مسافران ارائه میدهد.
دوم و مهمتر: آسیب به کرامت و شأن ومنزلت انسانی روستاییان زحمت کش؛ کسانی که ستون فقرات امنیت غذایی ما بوده وهستند، امروز به دلیل نبودِ زیرساختهای مناسب، در شرایطی دسترنج زحمات خود را عرضه میکنند که با منزلت و شأنِ تلاشِ آنها همخوانی وسازگاری ندارد.
با توصیفاتی که ذکر آن رفت در شهرستان تکاب همانند سایر شهرها و بخشهای استان آذربایجان غربی ومی توان گفت کل استانها ما نیازمند «روستابازار» هستیم؛ مکانی منظم، زیبا و اقتصادی که هم محصول روستاییان را به خوبی عرضه کند، هم رونق اقتصادی منطقه را افزایش دهد و هم زیباییهای شهر تکاب را که شهری توریستی وگردشگر پذیرمی باشد حفظ نماید.
حال زمان آن فرا رسیده است که مسئولان وتصمیم گیرندگان شهر این ضرورتِ توسعهای را که سالهاست در استانهای دیگر راه اندازی شده از یک «خواسته ساده» به یک «برنامه اجرایی» تبدیل کنند.
